Wychowawca ma bardzo trudne zadanie przed sobą, a więc musi mieć mocną psychikę, która czasami przechodzi ciężki próby.
Rozejrzenie się w materiale faktycznym wykazuje, jakie mogą tu zachodzić różnice indywidualne i jak liczne powstają trudności i zahamowania przy realizacji samokształcenia. Trzeba stwierdzić przede wszystkim, iż dążenia samokształceniowe ujawniają dwie zasadnicze formy, które są prawdopodobnie dwoma stopniami rozwoju. Na stopniu niższym przeważa negatywna intencja usunięcia pewnych dostrzeżonych wad- (lenistwa, niecierpliwości). Na stopniu wyższym spotykamy intencję dobrą już nie samej poprawy, lecz wyrobienia w środku pewnych różnych właściwości, a więc ulepszenia osobowości. Otóż przy owym zwalczaniu wad młodzież, jak wypływa z jej zeznań, niejednokrotnie ulega zniechęceniu. Podaje o sobie, iż zrobiła kilka prób w danym kierunku, a kiedy te próby nie dały rezultatu, zrezygnowała z dalszych usiłowań. W innych znowu przypadkach ulega ona niewątpliwie złudzeniu co do skutków swoich usiłowań. Niektórzy mniemają, jakoby po bardzo krótkim okresie prób zdołali zmienić się całkowicie, co z natury rzeczy jest bardzo nieprawdopodobne.
Podobne strony: Kredyt Samochodowy Kredyt Konsolidacyjny Psychika wychowawcy i nie tylko.